خوشه چینی

نکات زیر از سخنرانی اخیر دکتر نیلی تحت عنوان تغییر نقش دولت در همایش سیاست پولی، چالش های بانکداری و تولید به نظرم جالب و تامل بر انگیز آمد:

در یک مدل مطلوب اقتصادی، بنگاه تامین‌کننده محصول و درآمد برای خانوار است و یک نقش دولت در تحقق مصرف با ثبات برای خانوار‌ها و نقش دیگر حصول اطمینان از برقراری شرایط برای ایفای بهترین نقش ممکن از سوی بنگاه‌ها است.

سیاست در این کشور‌ها (اقتصادهای نوظهور) نیز اقتصاد محور است

برخلاف اقتصادهای دیگر که رفاه خانوار در گرو بهبود امور بنگاه‌ها بوده است؛ در اقتصاد ایران این دو بازیگر رقیب یکدیگر در جذب درآمدهای نفتی از دولت محسوب می‌شده‌اند. به بیانی دیگر دولت‌ها در اقتصاد ایران بسیاری از نابسامانی‌ها را ناشی از عملکرد بنگاه‌ها معرفی می‌کرده و در مقابل آن‌ها، خود را حامی خانوار نشان می‌داده‌اند

در طول ۶۰ سال گذشته، به جز فاصله سال‌های ۵۷ تا ۶۷ بهبود سطح رفاه با درجات مختلفی انجام شده است. بنابراین در حافظه تاریخی مردم این گونه درج شده که دولت به وضع ما رسیدگی خواهد کرد و سنگ زیرین آرامش‌دهنده آن‌ها، همواره دولت به مفهوم اعم و «نفت» به مفهوم خاص بوده است؛

طی سالیان متمادی مهم‌ترین آورده دولت‌های ما میزان برخورداری آن‌ها از درآمدهای نفتی بوده است. «قدرت» دولت‌ها در ایران نیز نه ناشی از «قابلیت» بلکه برآمده از «مقدار تخصیص درآمدهای نفتی بوده است

ظرف سال‌های اخیر، دقیقا برخلاف رویکردی که در عرصه سیاست خارجی داریم، در عرصه اقتصاد، از طریق نفت، «به‌طور کامل» به کام اقتصاد جهانی رفته‌ایم

تا سال ۱۳۸۲ روند واردات کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای به صورت نسبتا ثابتی بوده است؛ این در حالی است که از این سال به بعد، اقتصاد ایران برای تولید به واردات متکی شده و منحنی واردات نیز این موضوع را تایید می‌کند

بالا‌ترین سهم جوانان ۱۵ تا ۲۹ ساله از کل جمعیت در کشورهای جهان مربوط به ایران است؛ ضمن اینکه تعداد جوان‌های ۱۵ تا ۲۹ ساله از ۱۴ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ میلادی به ۲۵ میلیون نفر در سال ۲۰۱۰ میلادی رسیده است

در حالی که تعداد دانشجویان در هر صد هزار نفر در بریتانیا و آمریکا طی سال ۲۰۱۰ میلادی به ترتیب سه هزار و ۹۶۹ و ۶ هزار و ۶۷۳ نفر بوده است؛ این آمار در ایران به ۵ هزار و ۲۱۷ نفر رسیده است. این موضوع نشان می‌دهد که در ایران میزان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بالاست،

در سال‌های ۸۴ تا ۹۰، میزان اشتغال تغییری پیدا نکرده است؛ حتی میزان شاغلین از ۲۱ میلیون نفر در سال ۸۸ به ۵/۲۰ میلیون نفر در سال ۹۰ کاهش پیدا کرده است. این در حالی است که در این مدت به جمعیت جوان ۲۵ تا ۲۹ ساله کشور ۶۰۰ هزار نفر اضافه شده‌اند

نزدیک به ۴ میلیون نفر از افرادی که دارای تحصیلات یا در حال تحصیلات عالی هستند در جمعیت فعال حضور ندارند. این در حالی است که با اضافه شدن این جمعیت به جمعیت فعال در سال‌های پیش رو و عدم افزایش اشتغال، تعداد بیکاران دارای تحصیلات عالی افزایش می‌یابد

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: