پیرامون انتخابات ریاست جمهوری مصر

یکی از سوالاتی که پارسال در محل کار در حین نهار از من می پرسیدند این بود که چطور خیزش ها در مصر و تونس موفق شد اما در ایران و سوریه موفق نشد؟ پاسخ من این بود که مصر و تونس استثنا بودند نه قاعده و معمولا دمکراسی اینطور الکی و سریع و کم هزینه پیروز نمی شود. این شاهد را می آوردم که مثلا در بزرگترین گردهمایی مخالفین در مصر حداکثر حدود 4 تا 5 میلیون جمع شدند یعنی از یک جامعه 60 میلیونی مصر حدود 10 درصد انقلابی بودند. آن زمان می گفتم که مطمئن هستم که حسنی مبارک هم قطعا به همین میزان طرفدار دارد (می گفتم حداقل ده میلیون طرفدار را دارد) و بلد نیست آنها را سازماندهی کند و نمایش قدرت مردمی اش را به رخ بکشد. گفتم که مسئولین ایران این هنر را دارند که در کنار سرکوب از نمایش مردمی طرفدارانشان خوب استفاده می کنند اما بن علی و مبارک فاقد این مهارت بودند. انتخابات اخیر ریاست جمهوری مصر صحت این ادعای مرا تا حد زیادی تایید کرد. روشن است که همه مردم سیاسی نیستند و تنها در برهه هایی سیاسی می شوند. وقتی که این برهه ها طول می کشد غیرسیاسی می شوند و دوبار خواستار ثبات وضع موجود می شوند. در همان زمان در یک مراسمی شرکت کردم. با یکی از مهمان ها در مورد خاورمیانه صحبت کردم. دو نکته خیلی جالب گفت. من گفتم که قطعا و صددرصد سیاست خارجی مصر در آینده تغییر خواهد کرد و این دوستی مصر با اسرائیل عوض می شود. فقط باید منتظر ماند و دید کی دمکراسی به بار می نشیند و چرا که جامعه مصر مخالف دوستی با اسرائیل است. خندید و گفت دوست من دمکراسی تنها نظر مردم نیست.المان هایی غیر از نظر مردم هم هستند که در برآیند نهایی سیاست ها تاثیر می گذارند! یاد این مقاله عجم اوغلو افتادم که می گفت که وقتی دمکراسی می شود نخبگان دارای ثروت، امکانات خود را به سمت شبکه های تاثیرگذا ربر قدرت و سیاست گذاری سوق می دهند و قدرت غیررسمی را تصاحب می کنند. لذا با اینکه اکثریت نیستند اما تاثیرگذار هستند. نکته دومی که گفت این بود که اروپا هیچ قدرتی برای تاثیرگذاری روی اسرائیل ندارد. به او گفتم که با توجه به قدرت یافتن آسیای چنوب شرقی، چین، هند و روسیه به لحاظ اقتصادی فکر نمی کنید که در آینده در روابط بین الملل وزن شرق بیشتر از غرب شود. گفت تا آینده نزدیک با وجود تغییر موازنه قوای اقتصادی بازهم در عرصه روابط بین الملل غرب وخصوصا آمریکا دست بالا را خواهند داشت.

4 دیدگاه

  1. حشمت الله said,

    مِی 29, 2012 در 8:08 ق.ظ.

    سلام
    مرسی از نکته‌ی جالب‌تون. در مورد این نهادهای غیررسمی و نخبگان متمول و الخ، میخواستم بپرسَم خوب چطوریه که مثلا توی آلمان بعد از جنگ جهانی این اتفاق نمیوفته، اما مثلا توی شوروی یا ایران بعد از انقلاب‌شون – در حالیکه نهاد‌های قبلی ظاهرا از بین رفتن – باز اون نهادهای غیررسمی شکل می‌گیره. یا همینطور در موردی کشورهایی که از شوروی جدا شدن. نظرتون چیه شما؟

    • علی سرزعیم said,

      مِی 31, 2012 در 4:18 ب.ظ.

      من راستش دمکراسی نمی شناسم که نهادهای غیررسمی نباشد البته قوت و ضعف دارد. مثلا در ایتالیا تقریبا بیشتر جامعه به نوعی متمایل به فلسطین است ولی سیاست خارجی آن کاملا به نفع صهیونیست هاست. چرا؟ روشن است که شبکه های غیررسمی موثرتر از خواست و اراده عمومی است در این مورد. حدس می زنم که در آلمان نیز وضع خیلی خیلی متفاوت نباشد.

  2. hamed said,

    مِی 29, 2012 در 10:54 ق.ظ.

    شاید جواب این سوال اینه که قبلا انقلاب ایران جواب داده و شما چه بخواهید چه نه هنوز بخش زیادی از جامعه ایران به انقلاب پایبندهستند و پای اون ایستادند هرچند که شاید رد پای این افراد رو کمتر بشه تو فضای مجازی و یا جامعه ایرانی خارج از کشور دید اما وجودشون رو نمیتونید انکار کنید.
    مردم ایران دنباله انقلابه جدید نیستند ،اگر چه در شلوغی های بعد از انتخابات همه طیف ها رو میشد دید اما حالا خیلی بهتر میشه مرزبندی اونها رو فهمید ،و همه رو نمیشه خواستار براندازی حساب کرد .
    این که حکومت قادره طرفداراش رو به نمایش بگذاره درسته اما حتما اونها رو نمیتونه یک شبه خلق کنه و یا با ساندیس ،… بکشونه خیابون .
    میشه کسانی که یک بار هم این جمیعت رو از نزدیک ندیدند ، همه اونها رو بچه مدرسه یا سرباز سربازخونه … ببینن ، اما این واقیعت روعوض نمیکنه بلکه تحلیل های بعدی رو غلط میکنه .
    شاید بهتر بود کسانی که میخوان شرایط ایران رو تحلیل کنن در ٩ دی هم حضور میداشتن چرا که حضور اونها در جمیعت تاثیری نداشت اما میتونست اونها رو کمی از فضای مجازی خارج کنه و کمک کنه بهتر بتوان تحلیل کنن

    • علی سرزعیم said,

      مِی 29, 2012 در 1:21 ب.ظ.

      من با شما در اینکه حکومت ایران طرفدار دارد اختلاف نظر نداریم. در اینکه تعداد آنها اکثریت را تشکیل می دهد یا اینکه راهپیمایی 9 دی به طرفداری از حکومت بود یا طرفداری از امام حسین و مسائلی از این دست اختلاف نظر داریم


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: