میلان نامه 27- خانه استیجاری

چند نکته ساده در مورد خانه و اجاره خانه در اینجا هست که با ایران تفاوت دارد.

1- قراردادهای اجاره خانه 4 سال به 4 سال است و این حق برای شما محفوظ است که بعد از 4 سا ل بتوانید آن را بدون تغییر قیمت 4 سال یگر تمدید کنید. برخی از دوستان ایرانی ما قریب به 12 سال یا 16 سال در یک خانه اجاره ای بوده اند بدون تغییر اجاره بها. واقعا زیستن در جامعه ای که تورم ندارد (تورم زیاد) و قیمت ها تقریبا ثابت است لذت دارد و یک اطمینان خاطر ایجاد می کند.

2- هر ساختمان یک مدیرعامل یا به تعبیر اینها amministratore دارد که متولی رسیدگی به امور عمومی ساختمان است. این فرد لزوما در این آپارتمان زندگی نمی کند ولی موظف است تدابیر لازم برای تمیزی بخش های عمومی نظیر پله ها، باغبانی فضای سبز مشترک، زنگ مشترک و امثالهم را اتخاذ کند. وقتی خانه ای را اجاره می کنید به صراحت هزینه این امور غیر از اجاره خانه قید می شود که گاه خیلی قابل ملاحظه است. نکته مهم این است که به امان خدا رها نمی شود. به نظرم این مسئله در ایران وجود نداشت.

3-اکثر خانه های اجاره ای مبلمان شده است. هرچه نقل وانتقالات در یک جامعه بیشتر باشد (آنها تابع پویایی بازار کار است)، خانه های مبلمان بیشتر می شود. مقصود از مبلمان تخت خواب، میز نهارخوری، تلویزیون، وسایل آشپزخانه، گاه ماشین ظرف شویی، ماشین لباس شویی، یخچال و فریزر و گاز است.

4- باید بابت آشغال ها مالیات داد که این مالیات برحسب مساحت خانه تعیین می شود. بالاخره بردن آشغال هزینه دارد و این هزینه را باید شخص مولد آن تامین کند. قبلا گفته بودم که آشغال ها باید تفکیک شوند و آشغال تر از شیشه/ پلاستیک/ کاغذ جدا شوند و هر کدام در یک شب خاص تخلیه می شود جز آشغال تر که هر شب تعویض می شود.

3 دیدگاه

  1. سنتری said,

    مارس 11, 2010 در 8:05 ق.ظ.

    hi
    خسته نباشی نوشته هاتو تازه پیدا کردم ادامه بده یک نفر تو این دنیا میخوتد بقیه اش رو بخونه مخصوصا آمریکا اگر میشه کانادا هم چون به نظر من نظام های اورپا یک روزی از بین خواهد رفت یا به وسیله اعراب یا آمریکا یا چین یا روسیه البته دلایل دیگری هم دارم تنها آرزوم رفتن از ایرانه ولی آمریکا نه اونجا زندگی کمی مشکل با چند تا اشتباه دیگه نمیشه بلند شد ول کانادا نه اونج محل سرمایه گذاری

  2. پویا said,

    مارس 11, 2010 در 10:00 ب.ظ.

    سلام مجدد
    من یه سوال دارم که خیلی به موضوع تاپیک ربط نداره اما خیلی برام جای سواله.
    .اقعا نظر مردم ایتالیا در مورد برلوسکونی چیه؟
    آنچه ما از رسانه ها میبینیم رسوایی های اخلاقی متعدد ایشونه. یعنی اگر بخام خودمونی بگم ایشون تقریبا یه چهره » هیز » هستند توی رسانه ها.
    آیا واقعا اینطوره؟
    اگر بله, نظر خود مردم ایتالیا چیه در موردش؟
    جدا از این, عملکرد دولت ایشون چطوره؟ آیا مردم راضی اند؟
    آیا مردم ایتالیا تصور میکنند رعایت اخلاق عمومی برای سیاستمدار لازم نیست و کافیه که اخلاق حرفه ای داشته باشه و کارش رو خوب انجام بده؟
    راستی این راسته که ایشون در ایتالیا انحصار رسانه ای ایجاد کرده؟(حتی شنیدم در آینده نزدیک ممکنه اتحادیه اروپا این پرونده رو در مورد ایتالیا باز کنه – به این دلیل که انحصار رسانه ای آقای برلوسکونی استاندارد های دموکراسی رو در ایتالیا ضعیف کرده)
    ممنون…

    • علی سرزعیم said,

      مارس 11, 2010 در 10:33 ب.ظ.

      قبلن ها گفته بودم که برلوسکونی موافقان و مخالفان خیلی جدی در ایتالیا دارد شبیه احمدی نژاد یک جور دو قطبی است با یک فرق کوچک و این فرق این است که هوادارانش می گویند گور بابای اخلاق فردی غیرقابل قبولش. مهم این است که با این آدم اقتصاد ما راه می افتد در حالیکه در ایران برعکس است! انحصار رسانه را نمی دانم ولی برلوسکونی آدم باعرضه ای است که از هیچ شروع کرده و اینجایی ها هر وقت می خواهند بگویند ما که پولدار نیستیم می گویند ما که برلوسکونی نیستیم یا وقتی صاحب یک کارخانه را نشناسند می گویند شاید مال برلوسکونی است (شبیه هاشمی خودمان)…


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: