No arbitrage

در اقتصاد فرض نبود آربیتراژ خیلی رایج است. مقصود این است که نمی شود الکی و بدون پرداخت هزینه نفع بیشتری برد. این را با یک مثال عینی از این دیار تشریح می کنم. در اروپا میان اکثر شهرهای متوسط و بزرگ دو راه وجود دارد. اتوبان و راه غیراتوبانی. اتوبان سریعتر و مستقیم تر است ولی در عوض باید هر از چند گاهی عوارض بدهید. عوارض هم حدود یک و نیم یوروست. ولی در غیر اتوبان عوارض نمی دهید ولی در عوض راه طولانی تر و سرعت پایین تر است. قیمت عوارض را باید طوری تعیین کنند که فرض نبود آربیتراژ برقرار شود.

اگر بتوان برای راحتی سفر از اتوبان و زمان کمتر یک ارزشی تعیین کرد آنگاه باید معادله زیر برقرار باشد

عوارض =ارزش راحتی و زمان کمتر سفر از اتوبان+ قیمت سوخت صرفه جویی شده

اگر عوارض بدتعیین می شد به این معنی که فرض مذکور برقرار نمی شد، همه مثلا از یکی از این گزینه ها استفاده می کردند. مثلا همه از اتوبان می رفتند (عوارض کم) یا همه از راه غیراتوبان می رفتند (عوارض زیاد). در این حالت گفته می شود که فرض نبود آربیتراژ برقرار نیست.

۱ دیدگاه

  1. بی نام said,

    آگوست 7, 2009 در 2:06 ق.ظ.

    فرض نهفته در جمله آخر این است که معیار (یوتولیتی فانکشن) برای همه آدم ها یکی است که به نظر من درست نیست.


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: