اعتصابات دانشجویی و دانش آموزی در ایتالیا

این روزها اوضاع دانشگاه بهم ریخته بود. ریشه مسئله نیز تصمیم دولت برای کاهش بودجه تحقیق و آموزش است که به معنی کاهش بودجه مدارس، دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی است. باید توجه داشت که دانشگاه ها در ایتالیا تقریبا همگی (به جز چند استثنا) دولتی هستند. در این کشورها طبیعی است که چنین تصمیمی با واکنش کسانی که زیان می کنند روبرو شود. لذا اساتید و دانشجویان متفقا تصمیم گرفتند که در سطح شهر راهپیمایی به راه اندازند و کلاس ها (خصوصا کلاس های بچه های لیسانس و فوق لیسانس) را تعطیل کنند. در دانشگاه مدام جلسات بررسی و مناظره و این حرفها بود که من چون زبان شان را نمی فهمیدم شرکت نکردم. در یک روز خاص نیز دانش آموزان و دانشجویان به خیابان ریختند. همانگونه که انتظار می رفت مشکل خاصی هم نبود. پلیس تظاهرات کنندگان را با فاصله دنبال می کرد و تا وقتی که خرابی ایجاد نکنند (شیشه بانکی را نشکنند) کاری ندارد. متاسفانه در جمهوری اسلامی همه چیزهای بدیهی فراموش شده که یکی از آنها نیز این است که مردم حق دارند تظاهرات مسالمت آمیز داشته باشند و پلیس نیز صرفا باید مواظب نظم عمومی باشد نه اینکه مردم عادی ازوجود پلیس احساس ناامنی کنند و وقتی پلیس دیدند فرار کنند. در میلان در یکی دو جا تظاهر کنندگان خواسته بودند حرکت مترو یا کل خیابان را متوقف کنند که به صورت طبیعی با پلیس درگیر شدند. در شهر رم داستان وجه دیگری نیز داشت و آن اینکه میان دانشجویان هوادار دولت و مخالفین هم درگیری ایجاد شده بود. چپی ها دانشجویان هوادار دولت را به خیانت و نادیده گرفتن مصالح صنفی متهم کرده بودند و قضیه خشونت بارتر از جاهای دیگر شده بود. بهانه همه مخالفت ها این است که چرا دولت مبالغ هنگفتی را به بانکها کمک می کند اما وقتی نوبت به قشر ضعیف فرهنگی می رسد ادعا می کند که پول نیست و بالاخره باید از جایی بودجه را کم کرد. اما گمان می کنم که در حاق واقع این قضیه بخشی از برنامه بزرگتر دولت راست گرای کنونی برای رقابتی تر کردن اقتصاد و کاهش مداخلات دولت و کاهش سوسیالیسم در کشور ایتالیا باشد (البته مطمئن نیستم).

در هر صورت فارغ از این فشارها دیروز پارلمان طرح مذکور را تصویب کرد و این مسئله به یک قانون تبدیل شد. حال همه منتظرند که پیامد آن را شاهد باشند. پیامد بد آن برای دانشجویان ایرانی این است که به احتمال زیاد ازسال بعد تعداد کمک های مالی برای دوره دکترا و احیانا فوق لیسانس به مراتب کاهش خواهد یافت. برای ما هم این احتمال هست که برنامه اعزام به کشورهای خارج (خصوصا آمریکا) در سال دوم با مشکل روبرو شود و ناچار شویم کشورهای کم خرج تر اروپایی را انتخاب کنیم.

3 دیدگاه

  1. مهدي said,

    نوامبر 1, 2008 در 11:10 ق.ظ.

    اي بخشكي شانس!
    🙂

  2. صادق said,

    نوامبر 4, 2008 در 12:51 ب.ظ.

    آقا این هم از شانس گند ما و شماست.
    به ما که رسید آسمان بتپید

  3. مریم said,

    نوامبر 13, 2008 در 10:20 ب.ظ.

    همین امسال هم دانشگاه میلان بورسیه ی دانشجوهای جدید فوق الیسانس رو از 8 هزار تا در سال به 5 هزار نا کاهش داد که اصولا مبلغ بسیار ناچیزیه برای زندگی اینجا!


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: