اهمیت مناسک

همکار خوبم غایب بود و وقتی به سر کار بازگشت از او سوال کردم کجا بودی؟ جواب داد که مراسم جشن فارغ التحصیلی دوره مشترک دانشگاه شریف و دانشگاه کلگری کانادا بود. او با چنان لبخندی این خبر را گفت که توضیح بیشتر را خواستم. برایم توضیح داد که اگرچه مراسم سه ساعت (بعد از ظهر) طول کشیده ولی از صبح درگیر بوده اند برای انتخاب لباس فارغ التحصیلی. ظاهرا رئیس دانشگاه کلگری کانادا هم آمده بود  به همراه سفیر کانادا و … . می گفت خیلی خوش گذشت و مراسم شادی برگذار شاد. او از جنب و جوش رئیس دانشگاه کلگری و نشاطی که به مراسم عرضه کرده بود سخن می گفت.

از سخنان او تردید ندارم که مراسم لذت بخشی بوده و سالها در خاطر او می ماند. این را بهانه ای می کنم برای اشاره به یک ضعف مهم در زندگی، کار و تحصیل خودمان. باید بیاموزیم که که چنین مناسک و مراسمی را جدی بگیریم. نباید روشنفکرانه یعنی فقط مفهومی به مسئله نگاه کنیم. شعائر و مناسک کارکردهای مهمی دارند و آن این است که چارچوب و قالبی مادی برای تحقق برخی امور ذهنی- معنوی- … فراهم می کنند.

پوشیدن لباس فارغ التحصیلی را باید جدی گرفت. اصولا تغییر لباس القائات روانی خاصی به همراه دارد که نباید آن را دست کم گرفت. من زمانی که جدی سراغ بدمینگتون رفتم اهمیت پوشیدن لباس ورزشی و تاثیر آن بر روحیه را دریافتم

برگزاری مراسم فارغ التحصیلی آخرین خاطره فرد از دانشگاه خواهد بود و اگر خوب باشد می تواند خاطرات تلخ دانشگاه را تحت الشعاع قرار دهد. از روانشناسی آموخته ایم که آخرین خاطره ها وزن بیشتری در حافظه می گذارند تا خاطرات میانی. در یک پروژه کاری از دکتر نیلی یاد گرفتم که در آخر پروژه های کاری نیز جشن اختتام بگیریم. اساسا شروع و پایان باید با مراسمی همراه باشد تا یک انقطاع از مسیر گذشته را به رسمیت شناسد.

از نکات گفته شده استفاده می کنم و یک توصیه به دوستان مجرد می کنم و آن اینکه برگزاری مراسم عروسی را در زمان ازدواج جدی بگیرید. با رفتن به یک مسافرت و کارهایی از این دست به راحتی از آن گذر نکنید. اگر دقت کنیم و به حافظه خود مراجعه کنیم می بینیم که خیلی از خاطرات از مراسم و وقایع در ذهن مان مانده است وگرنه وقایع مهمی که در جریان عادی زندگی رخ می دهد چندان در ذهن نمی نشیند.

استفاده دوم در مورد مذهب است. مهمترین تبلور مسئله نیز مراسم حج است. رفتاری سمبلیک مثل پوشیدن لباس هماهنگ و سفید بدون هرگونه زینت و قربانی کردن گوسفند و هروله رفتن و طواف کردن. شعایر را نباید دستکم گرفت. روح مذهب نیازمند کالبد است و این کالبد همانا مراسم و شعائر هستند. دکتر سید امامی استاد جامعه شناسی دین می گفت کلیساهایی که شعایر مذهبی و زیور و زینت ها را کنار گذاشتند مورد بی مهری مردم قرار گرفتند و مردم به تدریج کلیساهای کاتولیک که کماکان به تجملات و مناسک پای بند ماندند  را ترجیح دادند گویی بوی مذهب در این کلیساها بیشتر می آمد!

تكمله: ياسرميردامادي هم مشابه همين مطلب را نوشته است

2 دیدگاه

  1. نوامبر 7, 2007 در 11:24 ب.ظ.

    به نكات خوبي اشاره كرديد. واقعا قبول دارم كه برگزاري بعضي مجالس و جشن ها اثر بسيار زيادي روي انسان داره و بستگي به اهميت موضوع ساليان سال خاطره و تصوير اون از ذهن نميره.

  2. علی said,

    نوامبر 8, 2007 در 4:22 ق.ظ.

    سلام. بنده با مورد عروسی و مورد اهمیت زیادی به شعائر مذهبی مخالفم. در مورد عروسی افراد متعددی از جمله خودم و خانمم را می شناسم که از روز عروسی شان به عنوان روزی پر از دنگ و فنگ های بی حاصل و روزی خسته کننده که خوب شد شرش کنده شد و دیگر هرگز حاضر به تکرارش نیستند یاد می کنند و به جوانتر ها توصیه می کنند به جای اتلاف پول و وقت خودشان و دیگران یک کار مفید بکنند.
    در مورد مذهب هم بهتر است بنده اظهار نظر نکنم.


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: